logo P. van Stingelande

Vrijdag Snackdag VII

2017-03-17

(De waarheid)

<< VII/VII

 

Tjerk liep naar zijn tafeltje achterin Frits’ Frieterie. Hij hing zijn natte jas over zijn stoelleuning en ging zitten.

Het was rustig in de zaak. Een brede man met oranje snor en een flodderige cowboyhoed veegde zijn lippen af aan een prop servetten. Onder zijn stoel sliep een teckel met trillende snorharen.

Tjerk pakte het menu op en wierp het weer terug op de tafel. Toen keek hij naar buiten, eerst naar de natte tegels, toen naar de ruit waarop een ambitieuze regendruppel zich een weg naar beneden baande via andere, langzaam wegkwijnende druppels. Naast hem zwol geklak aan. Hij richtte zich weer op het menu tot de neuzen van Emilies witte klompen naast zijn tafel verschenen.

‘Wat zal het zijn, meneer?’ vroeg ze. Haar mond met scheve, spierwitte tanden herhaalde daarna zijn bestelling, zoals altijd. Maar haar ijsblauwe ogen bleven dof en zonder enige emotie zette ze een punt achter zijn bestelling.

‘Vreemd hoor, zo’n week zonder halve kip’, probeerde hij. Maar Emilie staarde enkel naar haar notitieblok vol lobbige letters. Ze haalde haar schouders op, draaide zich toen om en beende terug naar de keuken.

 

Tien minuten later schoof ze zwijgend het dienblad met halve kip, aardappelschijfjes en appelmoes op zijn tafel.

‘Ik heb je hartje ontvangen hoor.’ Hij volgde met zijn duim de randen van het tafelblad.

‘En was Yanans shoarma lekker?’ Haar handen klauwden in het schort.

‘Het was Brunhildes–’

‘U moest zich schamen! U laat ook altijd maar over u heenlopen.’ Haar stem trilde. ‘Zolang als ik mij kan heugen, bestelt Portemonnee Oké B.V. íédere vrijdag bij ons de snacks. Wij rekenen daarop, weet u. En dan plots dit.’ Haar gezicht was lijkbleek. ‘En stop nou eens met dat walgelijke gebijt op die vinger.’

Hij opende zijn mond en sloot hem weer. Na een korte stilte sloeg ze toen haar klompen tegen elkaar en draaide zich om.

‘Wacht nou toch even’, zei hij.

Ze draaide zich weer naar hem toe. ‘En dan nog iets,’ vervolgde ze, ‘herinner me nooit, maar dan ook nóóit meer aan dat hartje.’

‘Alsjeblieft, luister nu even.’ Hij schraapte zijn keel en legde de ruggen van zijn handen op het koude tafelblad.

‘Ik wacht.’ Ze sloeg haar armen over elkaar.

‘Echt, geloof me, ik ben juist door het vuur gegaan voor de Frieterie.’ Hij keek haar aan en kneep met beide handen in het tafelblad. ‘Speciaal voor jou ben ik vandaag in de kantine op een stoel geklommen om die snacks van Yanan tot de grond toe af te branden.’ Vol verbazing hoorde hij zichzelf die zin uiten. ‘Ik ging zelfs zóver dat ik de doofheid van Brunhilde aankaartte waar Brunhilde bijzat. En dat allemaal om het onrecht aan te tonen dat zíj de Frieterie aan heeft gedaan.’ Na elk woord dat hij beklemtoonde, zag hij dat Emilie een klein knikje maakte. ‘Als Brúgman heb ik gepraat, al zeg ik het zelf.’ De woorden schoten als flonkerende hagelstenen uit zijn mond. ‘Geloof het of niet, Emilie, maar door mij, en door míj alleen, is de boycot van Brunhilde vandaag weer opgeheven.’

Na dit betoog nam hij een hap appelmoes tegen de droge mond. Emilies mondhoeken trilden licht en haar linker klomp wipte zenuwachtig heen en weer op de buitenste zijde van de houten zool.

In de keuken klonk het zachte geroffel van patat die werd opgegooid in een uitlekbak. De cowboy opende een blik Amstel met veel gesis. Terwijl hij het blik aan zijn oranje snor zette en zijn teckel verstoord om zich heen keek, kneep Emilie plots kort in Tjerks schouder. Daarna klakte ze weg naar de keuken.

 

De halve kip was weer even sappig en krokant als anders, maar Tjerk kon er toch niet van genieten. Gehaast schraapte hij de laatste restjes bij elkaar, om daarna het verschuldigde bedrag op het dienblad te leggen en een pen uit zijn borstzakje te trekken.

‘Mag ik u uitnodigen om eens samen bij mij thuis te frituren?’ schreef hij snel op een servet. Toen hij haar klompen hoorde naderen, ontvluchtte hij de zaak.

 

EINDE

[Terug]

Wekelijks een nieuwsbrief

Lijdt u aan weltschmerz? Heeft u last van doordeweekse gerstekorrels? Of wilt u simpelweg P.'s verhalen ontvangen in uw digitale postvakje? Schrijf u dan in voor de nieuwsbrief!

  • (NB: Mogelijk belandt de bevestigingsmail in uw spam-map.)