logo P. van Stingelande

Vrijdag Snackdag I

2017-02-04

(De dag voor vrijdag)

I/VII >>

De voordeur van Frits’ Frieterie rinkelde toen Tjerk hem openduwde. Aan de toonbank stond een dame in algengroene badjas die met luide stem haar ongenoegen uitte over een missende frikandel speciaal. Eigenaar Frits knikte vol compassie.

Tjerk liep naar zijn tafeltje achterin de Frieterie en hing zijn natgeregende jas te drogen aan zijn stoel. Daarna veegde hij de miezer van zijn voorhoofd en schedel.

Hij bekeek het menu en gooide het weer terug op tafel. Wat een helse dag! Die verdomde discussie rondom de kleurenprintjes ook, en dan moest die nar van een Samson ook nog eens de nieuweling erin meesleuren. Geërgerd beet Tjerk op de knokkel van zijn wijsvinger, steeds harder, tot de pijn zijn ergernis oversteeg.

 

Twee witlederen klompen verschenen naast zijn tafel.

‘Goedemiddag, meneer duifjes.’ De stem zweeg even. ‘Wat kijkt u sip.’

Een glimlach maakte zich meester van zijn mond terwijl zijn blik langs de twee stalen kuiten naast zijn tafel omhoog dwarrelde. Als een expressionistisch huis, hoekig en toch ook rond, recht en tegelijkertijd scheef, lijkbleek én ondertussen zo vol van leven stond daar in vol ornaat de enige echte serveerster van Frits’ Frieterie: Emilie!

‘Weer een zware dag op kantoor?’ vroeg ze.

‘We hebben een nieuwe collega, Roy’, begon hij. Hij hield ervan als zij hem vroeg naar zijn dag. ‘Het jochie weet nog niet wanneer hij zijn mond moet houden.’ Hij zuchtte nogmaals, net iets harder dan noodzakelijk.

‘U had vandaag weer last van “kantoordiplomatieke verwikkelingen”, zoals u dat gisteren zo mooi noemde?’ Ze glimlachte terwijl ze zijn woorden herhaalde.

‘Dat arme jochie lachte veel te hard mee met Samson.’

‘Samson was het broertje van de baas toch?’

‘Precies. Aan een stuk door etterde Samson over de kleurprintjes van de baas. Omdat dat “milieuonvriendelijk” is. Niet dat Samson ook maar iets om het milieu geeft, maar hij zal het nooit nalaten om zijn grote broer op de kast te jagen. Maar ja, dat wist die Roy natuurlijk niet op zijn tweede werkdag.’ Tjerk zweeg even. ‘De scherven vlogen door de hele kamer.’

‘Schérven?’ vroeg Emilie.

‘Toen Roy een keertje te vaak had mee gegrinnikt, smeet de baas zijn koffiekop tegen de muur kapot.’

‘Ach, dat arme joch! En wat hebt u toen gedaan?’

‘Het was niet slim geweest als ik me in die discussie had gemengd.’ Hij pakte het menu weer op en begon te lezen.

‘U had in moeten grijpen.’ Emilie staarde hem aan met over elkaar geslagen armen, zag hij vanuit zijn ooghoek. ‘Zoiets kan echt niet.’ Het gesprek ging de verkeerde kant op. En het wás al zo’n rotdag geweest, met al die spanning en het lawaai van de schoonmaker die de hele dag bezig was geweest met de koffie uit het stucwerk te poetsen. Tjerk had nu steun nodig, een liefdevolle blik, haar troostende hand.

‘Je hebt gelijk,’ hoorde hij zichzelf daarna manhaftig zeggen, ‘die arme Roy, ik had het voor hem op moeten nemen.’

‘De volgende keer moet u ingrijpen hoor.’

‘Nou, reken maar.’ Hij knikte en sloeg net als haar zijn armen over elkaar.

Daarna zwegen ze beiden een ogenblik.

‘Maar wat zal het vandaag zijn, meneer Duifjes?’

Daarna herhaalde ze zijn bestelling. ‘Eén halve kip, mét appelmoes… én gebakken aardappelschijfjes.’

Hij staarde gehypnotiseerd naar haar scheve, spierwitte tanden. Daarboven schitterden haar ijsblauwe ogen.

‘Dat was alles?’ Met een armzwaai zette ze een punt achter zijn bestelling opgeschreven in haar lobbige dameshandschrift – een glimlach speelde eventjes rond haar mond.

‘Ik eis nu mijn frikandel!’ kermde de algengroene badjas ondertussen door de zaak.

‘Betaal dan eerst eens die frikandel-speciaal van vanochtend’, riep Emilie terug, waarna ze zich omdraaide en terug klakte naar de keuken.

Tot Tjerks grote schrik sprong de badjas op hem af. ‘Mij leggen ze het zwijgen niet op!’ siste ze tussen haar mossige tanden. ‘Spreken is goud, knoop dat in je oren!’ Daarna sprong ze weer terug naar de toonbank.

 

‘Eet smakelijk, meneer Duifjes.’ Emilie schoof een dienblad op zijn tafeltje.

Hij wreef zich zo uitbundig mogelijk in zijn handen. ‘Dat ruikt weer overheerlijk, Emilie!’

‘Ik wil mijn frikandel!’ riep de badjas. Achter de toonbank negeerde Frits haar volkomen.

‘Volgens mij is ze zwakzinnig’, siste Emilie naar Tjerk.

‘Ik geloof je op je woord.’ Kort legde hij zijn hand op haar lichtjes trillende vuist.

‘Op u kan ik tenminste rekenen, meneer Duifjes.’

‘Dat komt door die overheerlijke aardappelschijfjes.’

‘U laat me nog eens blozen, meneer Duifjes.’ En daadwerkelijk zag Tjerk kortstondig een rode gloed op haar melkwitte wangen verschijnen. Daarna stevende ze op de badjas af.

 

Met een servetje redde Tjerk zijn witte manchetten van enkele druppels bruin kippenvet die langs zijn handen naar beneden gleden. Haar rode wangen dansten door zijn hoofd.

Het belletje van de voordeur begon ondertussen wild te rinkelen en de badjas krijste. Aandachtig bestudeerde Tjerk de delfsblauwe koeien die tussen de aardappelschijfjes tevoorschijn kwamen.

Die arme nieuwe Roy, de volgende keer zou hij inderdaad ingrijpen. Een scheut adrenaline deed hem op zijn knokkel bijten.

 

Gelukkig was de kip weer overheerlijk. Uit plichtsbesef schraapte Tjerk de restanten appelmoes en mayonaise bij elkaar en slikte deze laatste hap snel door. Daarna bracht hij het dienblad terug naar de toonbank en bedankte Frits die zonder op te kijken de grilplaat bleef schoonkrabben. Emilie was nergens te bekennen en na enig dralen verliet Tjerk de zaak dus maar, waarbij hij de deur sloot zonder het belletje te laten rinkelen.

Terwijl hij op zijn fiets stapte, zag hij door de glazen pui dat Emily de sigaretten aan het bijvullen was. Slingerend op zijn fiets zwaaide hij kort naar haar. Zwaaide ze nu terug? Daarna moest hij met een ruk aan zijn stuur voorkomen dat een auto hem overreed.

 

(Zal Tjerk de nieuweling in bescherming nemen? Lees verder>)

[Terug]

Wekelijks een nieuwsbrief

Lijdt u aan weltschmerz? Heeft u last van doordeweekse gerstekorrels? Of wilt u simpelweg P.'s verhalen ontvangen in uw digitale postvakje? Schrijf u dan in voor de nieuwsbrief!

  • (NB: Mogelijk belandt de bevestigingsmail in uw spam-map.)